Strolghino salami

Einu sinni voru hvorki til ísskápar né háþróuð tækni og það var ekkert áhlaupaverk að framleiða vandað kjötálegg. Þegar búið var að hakka kjötið gat ýmislegt farið úrskeiðis. Árstíðirnar gátu verið of heitar, of þurrar eða of rakar. Stundum gat margra mánaða vinna farið forgörðum vegna hreinnar óheppni.

Þess vegna var svínum slátrað á veturna þegar kuldinn verndaði kjötið. Síðan báðu allir til Guðs um að allt gengi vel, því svínið stóð fyrir fórnir bæði í peningum og erfiðisvinnu. Sumir kusu að gera salami og skinku, en aðrir, sem bjuggu í réttu bæjunum, voru fúsari til að taka áhættu og völdu að gera Culatello. Strolghino var gert úr afskurðinum (undarlegt orð yfir verðmætt svínalæri). Nafnið segir sitt um óttann og óvissuna sem fylgja verki sem enn er háð duttlungum árstíðanna og örlaganna. Það er engin tilviljun að gamla ítalska sögnin „strologare“ merkir að giska, spá, lesa í stjörnurnar og fyrirboða, eins og spákona gerir. Strolghino, látlaus kjötvara vegna þess að hún er gerð úr bitunum sem skornir eru af Culatello, er lítil fórnargjöf til örlaganna.

Kjötið (sem er magurt, ólíkt öðru kjötáleggi) er hakkað og kryddað, síðan troðið í mjúka þarma og látið þroskast í tiltölulega stuttan tíma.

Bragðið er létt og milt. Prófaðu það með heimabökuðu brauði og ef þú vilt bera fram ost með því skaltu velja hinn auðþekkjanlega Parmigiano Reggiano.